Home » Milan Paniç: Amerikani që drejtoi ushtrinë dhe qeverinë serbe (1992)

Milan Paniç: Amerikani që drejtoi ushtrinë dhe qeverinë serbe (1992)

Do të ishte biznesmeni i suksesshëm amerikan Milan Paniç, të cilit do t’i besohej posti i kryeministrit të Serbisë dhe Malit të zi, union që në atë kohë njihej si Republika Federale e Ish Jugosllavisë.

Amerikani Milan Paniç do t’a mbante postin e kryeministrit nga 14 korrik 1992 deri më 9 shkurt 1993. Dhe sigurisht që marrëveshja publike SHBA – Serbi nuk do të ndalej vetëm në postin e Kryeministrit, por kjo marrëveshje publike dhe me mesazh ndërkombëtar do të pasohej dhe me një post që kishte të bënte drejtpërdrejt me luftën, masakrat dhe gjenocidin e sapofilluar në Bosnjë, pra me postin e Ministrit të Mbrojtjes të Republikës Federale të Ish Jugosllavisë, kjo nga 14 korrik 1992 deri më 13 mars 1993.

PO, e keni kuptuar drejt, Perandoria Amerikane, jo vetëm që e kontrollonte Serbinë jopublikisht përmes marionetave dhe spiunëve, siç ishte bankieri Millosheviç, por dhe publikisht nga biznesmeni i suksesshëm dhe qytetari amerikan i quajtur Milan Paniç.

Milan Paniç sot njihet gjerësisht në Bosnjë dhe në mbarë botën si vrasës fëmijësh dhe njeriu që nisi fushatën e masakrave ndaj popullsisë së pafajshme Boshnjake. Masakrat dhe gjenocidi në Bosnjë, që u drejtua dhe u nis nga Amerikani Paniç, do të merrte jetën e rreth 400 – 500 mijë boshnjakëve, dhe do të dëbonte nga trojet e tyre miliona të tjerë.

Gjatë kohës që drejtonte qeverinë serbe, Paniç është akuzuar dhe vetëakuzuar në media, sikur ka tradhëtuar Amerikën duke pranuar të bëhet kryeministër në Serbi, dhe se nënshtetësia e tij amerikane dhe të qenurit pjesë e biznesit dhe interesave të mëdha amerikane nuk e bënte atë aspak një uzurpator dhe një okupator të Serbisë dhe të qeverisë Serbe të asaj kohe. Pra në mediat e kohës dhe kudo në internet, sot ai akuzohet në mënyrë qesharake si tradhëtar i Amerikës, pra një mënyrë qesharake dhe shumë naive për të fshehur duart e Qeverisë Amerikane, e cila në atë kohë kishte marrë publikisht frerët e vetë Qeverisë dhe të Ushtrisë Serbe. Të quash një emisar të Qeverisë Amerikane “tradhëtar të Amerikës”, është të ndryshosh ligjet e fizikës për interesa politike. Ndërsa vetë Millosheviç e mbështet publikisht tezën që Paniç ishte aty si përfaqësues i Qeverisë Amerikane, i cili u shpjegonte qytetarëve serbë se ka ardhur koha që të shfaqemi me një fytyrë më europiane dhe më amerikane në botë, prandaj ai kishte propozuar Milan Paniç në atë post. Pra, sipas Millosheviç, kjo nuk ishte aspak një koiçidencë, por pjesë e planeve dhe projekteve mes Millosheviç dhe Qeverisë së SHBA-ve.

Në një popull Ballkanik të vrarë dhe të masakruar këto 100 vitet e fundit, me një histori të ribërë dhe të çensuruar, Milan Paniç shfaqet si një provë e gjallë e duarve të padukshme të Perandorisë Amerikane.

Milan Paniç mund të ketë shumë arsye të marrjes publikisht të drejtimit të Qeverisë dhe të Ushtrisë Serbe, por unë personalisht besoj, pos tjerash, që mesazhi i tij ishte më tepër ndërkombëtar; kishte të bënte drejtpërdrejt me konfliktin dhe masakrat në Bosnjë dhe Hercegovinë, të cilat do të fillonin pikërisht me ardhjen e Paniç në krye të Qeverisë dhe Ushtrisë Serbe.

Serbia ishte shumë e vogël dhe tepër e parëndësishme dhe pa ndonjë rol dhe pa ndonjë ambicie imperialiste që t’i futej aventurës dhe faturimit tek qytetarët serbë vrasjen e rreth 500 mijë grave dhe fëmijëve boshnjakë, kroatë e më pas shqiptarë. Sado të çmendur dhe sado lunatikë, asnjë serb nuk do të pranonte të nisej e të masakronte gratë dhe fëmijët boshnjakë, dhe kjo del qartë, se pse u krijuan rreth 80 grupe paramilitare nga qeveria serbe, dhe se ushtria e rregullt e Serbisë kishte hezituar të angazhohej publikisht. Dhe sigurisht kjo ishte bërë për shkak të mosmiratimit të masakrave nga qytetarët civilë serbë. E cili do të ishte ai serb që do t’i hante barcaletat, se Serbia ishte një lloj perandorie dhe se kishte ardhur koha që Serbia të anashkalonte Bashkimin Sovjetik dhe të konkuronte vetë Amerikën? Sigurisht që çdo Serb, sado injorant dhe lunatik, nuk do t’a hante një përrallë të tillë, prandaj në Bosnjë u angazhuan publikisht amerikanët dhe rreth 80 grupe paramilitare të krijuara nga Qeveria Serbe jashtë fuqisë kushtetuse dhe jashtë përgjegjësisë publike të qytetarëve serbë, edhe pse gjithçka do të sponsorizohej dhe drejtohej indirekt nga Qeveria Serbe.

Një fshehje të tillë të përgjegjësisë e gjejmë gjatë luftës së dytë botërore, ku në atë që njihet si Holokausti, Adolf Hitler nuk dha kurrë urdhëra me shkrim gjatë gjithë operacionit, aq sa sot nuk ka asnjë dokument të shkruar që e lidhën Hitlerin me Kampet e Përqendrimit. Njëlloj veproi dhe Qeveria Serbe e drejtuar nga Amerikani Paniç; ai nuk angazhoi ushtrinë e rregullt serbe, por jopublikisht formoi 80 grupe me kriminelë dhe paramilitarë serbë, dhe sponsorizoi dhe organizoi gjithçka tjetër që do të ndodhte në Bosnjë. Dhe për t’a bërë më qesharake fshehjen e pëgjegjësisë Amerikane, ai nuk ishte aty si pëfaqësues i Qeverisë Amerikane, po thjesht rastësisht iu ofrua posti i kryeministrit të serbëve. Pra nuk kishte një dokument të shkruar dhe publik mes Qeverisë Amerikane dhe Qeverisë Serbe, edhe pse mesazhi jepej i qartë ndërkombëtarisht që Amerika kishte marrë frerët e Qeverisë Serbe.

Paniç përçonte publikisht mesazhin që në pushtet në Serbi ishte vetë Amerika, me gjithë fuqinë dhe me gjithë armët e saj, prandaj, të gjithë ata që nuk i miratonin vrasjet dhe masakrat në Bosnjë, nëse ndërhynin, do të përballeshin me vetë Amerikën dhe jo me një republikë bananesh, siç ishte Serbia.

Masakrat në Bosnjë, kundër një popullsie muslimane me një të kaluar imperiale shumë të rëndësishme të Perandorisë Otomane, mund të bënin që konflikti të merrte përmasa që preknin gjithë territoret e Ish Perandorisë Otomane, e për rrjedhojë mund të preknin tërë botën. Kjo shpjegohet se pse masakrat e planifikuara në Bosnjë nuk mund të liheshin në duart e diletantëve, marionetave dhe spiunëve serbë, por publikisht gjithçka do të drejtohej nga vetë Amerika dhe Amerikani Paniç.

Masakrat në Bosnjë, në Kosovë dhe në Shqipërinë e vitit 1997, janë vepër e Amerikanëve dhe se serbët thjesht janë aty të përdorur për të paguar faturën morale, për të fshehur duart e Perandorisë Amerikane dhe se serbët nuk plotësojnë asnjë kriter për të qenë në pozicionin e organizimit të masakrave të tilla, dhe se Milan Paniç ofron dhe provat publike se SHBA-të ishin dhe janë autorë, përgjegjës të vetëm, dhe prapa gjithçkaje ndodh në Ballkan.

Shqiptarët, muslimanët dhe ish territoret e Perandorisë Otomane në Ballkan sot janë nën sulm të vazhdueshëm nga Perandoria Amerikane, dhe kjo shtypje sigurisht që vazhdon me forma të tjera më tej dhe në territoret serbe e greke. Shqiptarët, muslimanët, të krishterët dhe në tërësi të gjithë ballkanasit duhet të njihen me këtë realitet, dhe se vetëm paqësisht, vetëm publikisht, vetëm përmes rrugëve intelektuale dhe vetëm përmes ideve mund të arrijmë që të kemi më shumë të drejta dhe më shumë liri nën Perandorinë Amerikane. Mbi të gjitha, duhet të punojmë dhe të bëhemi të vetëdijshëm, me qëllim që Perandoria Amerikane të mos përsërisë dhe të mos organizojë masakra të tjera në Shqipëri, Kosovë, Bosnjë e më tej kudo në Ballkan.

Historia nuk ka mbaruar!

Nderim lushi – Gjermani

Milan Paniç
Masakrat në Bosnjë
Masakrat në Bosnjë

Leave a Reply

Telefono